زن: اِ؟ حدسم درست بود!

فاسق: تو بگو!

شوهر: نه، تو بگو!

فاسق: مي‎دوني ما فكر كرديم كه من از زندگي شما دو نفر كندني كه نيستم. اينم كه شوهرته…

زن: نمي‎خوام ادامه بدي!

شوهر: گوش كن حرف بدي نيست!

فاسق: ما تصميم گرفتيم تو رو از زندگيمون بندازيم بيرون!

شوهر: نه، اينجوري نگفتي!

فاسق: معنيش همين مي‎شه ديگه! مام تصميم داريم با هم زندگي كنيم. اينجوري درد دوريتو بهتر تحمل مي‎كنيم!

زن: اينا از كله عقل كل دراومده؟

شوهر: نه، من فقط قبول كردم!

زن: كسي نگفت تو عقل كلي! نبايد با هم تنهاتون مي‎ذاشتم.

فاسق: ببين چرا طاقت يه كم تغييراتو تو زندگيت نداري؟

شوهر: حرف بدي نيست. مي‎گه اينجوري درسته تو براي هميشه مي‎ري اما كمك مي‎كنه كه ما عشق تو از يادمون نره!

زن: اين چرت و پرتا چيه تو گوش اين كردي؟

فاسق: آخه حيقيت همينه. ما دو نفر فكر كرديم كه بيش از حد بهت عادت كرديم ولي واقعا دوسِت نداريم.

زن: به درك!

شوهر: مي‎گه تو اينقدر گند زدي كه اگرم بخوايم ديگه نمي‎تونيم دوست داشته باشيم!

زن: اين وسط تو بايد ناراحت باشي نه اون!

شوهر: منم همينو فكر مي‎كردم اما فهميدم كه اونم از دستت خيلي شكاره!

زن: هه! مگه تو از من شكار بودي؟

شوهر: آره، ظاهرا خودم نمي‎دونستم.

زن: خوب حالا اين فكرا رو از سرتون بكنين بيرون. چون اگه من نباشم دوتاتون مي‎ميرين!

شوهر: اتفاقا راجع به اينم فكر كرديم كه اصلا از دوري تو نمي‎ميريم. يه چند روز سخته مثل سيگار ترك كردن بعد پاك پاك مي‎شي!

زن: مگه تو سيگار مي‎كشي؟!

شوهر: نه، اما اون مي‎گه!

زن: خودتم حرفي براي گفتن داري؟

شوهر: …

فاسق: ما تصميمونو گرفتيم!

زن: اون كه تصميم نگرفته تو مارمولك راي‎شو زدي!

شوهر: نه، اينجوري نيست من احتياج به كمك داشتم!

زن: واي! نمي‎دونستم بلدي اينجوري حرف بزني!

فاسق: بهتره ديگه لحن تحقير آميزتو بذاري كنار!

شوهر: من با همه حرفاش موافقم!

فاسق: بهتره وسايلتو نم‎نم جمع جور كني!

زن: اينجا خونه منه!

فاسق: بهش بگو!

شوهر: سختمه!

فاسق: خرابش نكن!

شوهر: ديگه خونه تو نيست!

فاسق: بهتره صلح‎آميز شروع به جمع كردن وسايلت كني! نمي‎خواي بدوني كجا داري مي‎ري؟

زن: نه! چون بهتره شما دو تا برين!

فاسق: دير شده!

شوهر: وسايلش تو راهه!

زن: يعني چي؟

فاسق: دارم اثاثيمو به اينجا منتقل مي‎كنم!

زن: بي‎خود!

فاسق: ديگه ديره براي اين حرفا!

شوهر: منظورش اينه كه ما نمي‎خوايم ديگه از تو حساب ببريم!

زن:…

فاسق: تو خيلي خوب بودي! با همه زجري كه باهات كشيديم خوب بودي و ما تو رو هيچوقت فراموش نمي‎كنيم!

شوهر: من هيچ كينه‎اي ازت ندارم! از ته دل به خدا مي‎سپارمت!

زن: اين جفنگيات چيه دارين مي‎گين؟

فاسق: درك مي‎كني ديگه تمومه؟

زن: من تو رو دوست داشتم!

فاسق: اگه دوست داشتي به جاي اين همه لجن‎كاري كه راه انداختيم باهام ازدواج مي‎كردي!

زن: چجوري؟

شوهر: مي‎گه بايد از من طلاق مي‎گرفتي!

زن: خوب اينو چيكار مي‎كردم؟

شوهر: مي‎گه برا من بهتر بود كه اينقدر كثيف بهم خيانت نمي‎شد! يعني اگه ولم مي‎كردي و داغون مي‎شدم خيلي بهتر از اين گنديه كه شما دو تا بالا آوردين!

زن: من دل نداشتم ولش كنم!

فاسق: اينو قبلا هم گفتي. چرا؟

زن: چون اميد داشتم كه يه روز جبران كنم… چون دوسش داشتم!

شوهر: دوسم داشتي؟

فاسق: يادت باشه بهت چي گفتم!

شوهر: تو واقعا دوسم داشتي؟

فاسق: خرابش نكن! مي‎فهمي چيكار داري مي‎كني؟

زن: معلومه كه دوست داشتم!

فاسق: اگه دوست داشت كه اين همه سال با من نبود كه!

شوهر: …

زن: نمي‎دونستم اينقدر خبيثي كه دست آخر زندگي منم خراب كني و بري!

فاسق: من زندگيتو خراب نكردم. زندگيت خراب واقعي بود و هست! در ضمن اين تويي كه داري مي‎ري نه من!

زن: آخه اين چه حرف مزخرفيه كه انداختي اين وسط!

فاسق: هنوزم فكر مي‎‏كني حرفه؟

زن: اين كارو نكن با من! من دوست دارم!

فاسق: بازم كه داري حرف تكراري مي‎زني! منم نمي‎خوام جواب تكراري بدم!

(سكوت)

زن: نه، من نمي‎تونم از شما جدا بشم! … شنيدي؟ اون روزنامه لعنتي رو بنداز پايين! از هم چيز ياد مي‎گيرن!

فاسق: داره دير مي‎شه!

زن: مگه ديوونه شدي؟ من يه روزم بدون تو نمي‎تونم زندگي كنم!

فاسق: پس انتخاب كن!

زن: پس تا الان چه غلطي مي‎كردم؟

شوهر: مي‎گه تو …

فاسق: اينجوري نه! با قدرت حرفتو بزن! ما كه حرفامونو با هم زديم. ناراحتي نداره! اين ننگه براي تو مي‎فهمي؟

شوهر: مي‎گه تو انتخاب نكردي فقط بين ما دو تا چرخيدي!

زن: خيلي بي‎شرفي! بهترين سالاي زندگيمو كه مي‎تونستم با شوهرم باشم با تو گذروندم! اينه جوابش؟

شوهر: مي‎گه همش حرفه! نمي‎خواستي هيچكسو از دست بدي!

فاسق: مي‎خواستي هر دو طرفو داشته باشي! حالام بهتره جاي چونه زدن بري!

زن: نه!

(سكوت)

زن: من نمي‎تونم از شما جدا بشم!

فاسق: داره دير مي‎شه!

زن: اينا چيه داري مي‎گي؟ از تو بعيده! نگاه كن! اين منم يادت رفته؟

فاسق: دقيقا چون تويي!

زن: من اگه دوست نداشتم واقعا باهاش مي‎رفتم. تو كه ديگه اينا رو مي‎دوني!!!

شوهر: …

زن: مي‎تونيم سالاي زندگيمونو برگردونيم! يه زندگي بهتر!

شوهر: ديگه ديره!

زن: تو ديگه چه مرضي گرفتي؟

شوهر: پيش‎بيني مي‎كرد كه اگه به تنگ بياي، مي‎ياي سراغم و من بايد بفهمم كه اين احساس دوست داشتن نيست. نيازه صرفه!

زن: حرف اينو نمي‎خوام برام تكرار كني! خودت بگو چه احساسي داري؟ زندگيمون؟ شايدم يه بچه؟

شوهر: نه، نمي‎خوام ديگه!

فاسق: مي‎بيني؟ سعي كن خودتو با تغييرات هماهنگ كني!

زن: ازت متنفرم!

فاسق: اما من با همه بلاهايي كه سرم آوردي تا حالا يه بارم ازت متنفر نبودم!

شوهر: منم همينطور!

زن: من نميرم!

فاسق: متاسفم اما اون موقع مجبوريم كاري كنيم كه خودمون دوست نداريم!

زن: خواهش مي‎كنم.

فاسق: خواهش مي‎‏كني چي؟

زن: …

فاسق: مي‎فهمي؟ نمي‎شه ديگه! ديگه خيلي گندش بالا اومده، ما كم آورديم!

زن: هيچم گندش بالا نيومده!

فاسق: خودتو گول نزن! تا وقت هست يه كم اقلا يه كم زندگي كن!

زن: از زندگي من برو بيرون!

فاسق: بعد ده سال؟ چرا زودتر نگفتي؟ جاي اينكه تكليفمو روشن كني كه برم يا بمونم چي مي‎گفتي؟

زن: الان دارم مي‎گم!

فاسق: الان ديگه خيلي ديره!

زن: هيچم دير نيست!

فاسق: داري خودتو گول مي‎زني؟

زن: … من چيكار كنم؟

فاسق: بهترين كاري رو كه مي‎توني.

زن: من نمي‎تونم برم!

فاسق: اينجوري ديگه نمي‎توني بموني.

زن: تو برو!

فاسق: نمي‎شه!

زن: چرا نمي‎شه؟ اگه منو اين همه سال دوست داشتي از زندگيم برو بيرون!

فاسق: اينجوري همين مي‎شه دوباره! يعني چي؟ براش توضيح بده!

شوهر: يعني يه دو سه ماهي با من مي‎موني و دوباره خسته مي‎شي مي‎ري دنبالش و اگه بهت ديگه پا نده يكي ديگه رو پيدا مي‎كني!

فاسق: اينه كه بهتره مشكلتو از پايه درست كني!

زن: چجوري؟

فاسق: انتخاب كن!

زن: يعني چي؟

شوهر: يعني …

فاسق: نمي‎خواد براش توضيح بدي حودش مي‎دونه.

زن: خوب من مي‎خوام با تو باشم!

فاسق: نمي‎شه!

زن: يعني چي؟

فاسق: براش توضيح بده!

شوهر: يعني اينم همونه. باهاش مي‎ري اما يه دو سه ماهي بعد ياد من مي‎كني و دوباره همون مي‎شه!

زن: قول مي‎دم كه نكنم.

فاسق: حرفه!

زن: نه، حرف نيست!

فاسق: همش حرفه! بايد تو خودت يه تغييري كني! منتهي اينجوري نمي‎شه بايد بري تو تنهايي خودت فكر كني!

زن: من نمي‎خوام تنها باشم!

شوهر: نمي‎شه!

زن: تو ديگه چي مي‎گي؟

شوهر: نمي‎شه تنها نباشي! ما دو نفر هميشه تنها بوديم!

فاسق: تو احساس تعلق رو از زندگي ما دو نفر گرفتي!

زن: خوب يكيتون مي‎رفت!

فاسق: آره، دقيقا كاري كه الان داريم مي‎كنيم.

زن: نه، اينجوري دوتاتون دارين مي‎رين!

فاسق: من كار ندارم من خودم تصميم گرفتم.

شوهر: منم واقعا تصميممو گرفتم.

فاسق: خيلي حساب كتاب كردي! اين روزم بالاخره ميومد! مي‎دوني چي مي‎گم؟

زن: كمكم كن!

فاسق: خودت به خودت كمك كن! به مام كمك كن!

زن: نه، هر چي جز رفتن.

فاسق: نمي‎شه!

زن: اقلا يكيتون با من بمونين!

شوهر: نمي‎شه!

زن: مي‎توني تموم اين سالا رو بريزي دور؟ نگام كن؟ واقعا مي‎توني؟

شوهر: …

زن: من همش با تو بودم اين پشت پرده بود. ما با هم بوديم.

شوهر: آره مي‎تونم.

زن: چي؟

فاسق: جوابتو مي‎ده. مي‎تونه تمام اين سالارو بريزه دور!

زن: همش كار توئه. مي‎دونستم اين بلا رو سرم مي‎ياري!

فاسق: بهتره داد و بيداد نكني! كارا رو بيشتر خراب مي‎كنه! مي‎دونستي اين بلا سرت مي‎ياد چون مي‎دونستي چكار كردي.

زن: من بايد برم؟

فاسق: اين بهترين كاريه كه مي‎توني بكني!

زن: سختمه!

فاسق: مثل سيگار ترك كردنه. بعد پاك پاك مي‎شي و اونوقت تازه كلت كار مي‎يفته!

زن: خواهش مي‎كنم از زندگيمون برو بيرون!

فاسق: سختش نكن! من خودم زندگيم فنا شده! در ضمن منم يه جزئي از زندگي شما بودم! بيشتر از ده ساله با شمام! ازدواجم كه نكردم. فكر نمي‎كني يه كمي حرفت بي‎رحمانس؟

زن: چه عيبي داره؟ چرا بشينيم به اين اخلاق مزخرف فكر كنيم؟ مي‎تونيم سه تايي با هم زندگي كنيم.

شوهر: من ديگه نمي‎تونم.

فاسق: تا الانم همين كارو كرديم. نرو سر جاي اولت! بذار يه بار تو زندگيت معني از دست دادن رو بفهمي! ما دو نفر كه هيچ‎وقت داشتن واقعي تو رو حس نكرديم. تمومش كن!

شوهر: آره، برو براي هر سه تا مون بهتره!

زن: تو ديگه چرا!؟

فاسق: اون بيچاره رو ول كن! دست و پا زدنم ديگه بي‎فايدس! فكر نمي‎كني ديگه خيلي داري خودتو رسوا مي‎كني؟

شوهر: خيلي رسوا شده!

زن: (مي‎گريد.)

شوهر: مي‎گم اصلا نبايد به گريه‎هاش بها بديم.

فاسق: دقيقا! ازين سلاح داره برا تو استفاده مي‎كنه چون مي‎دونه كه من با اين يكي رام نمي‎شم اما تو ممكنه بشي!

شوهر: نه، منم نمي‎شم!

زن: خيلي پستين! خيلي بي‎شرفين! ديدين چجوري دارم مثل ابر بهار اشك مي‎ريزم اينجوري مي‎گين؟ نمي‎دونستم با يه همچو هيولاهايي طرفم. (باز مي‎گريد.) منو بگو كه دلم نمي‎خواست دل شما رو بشكنم. نمي‎تونستم ببينم كه يكيتون داغون مي‎شه! اينه جوابم؟ روزاي عمرمو مساوي بين شما تقسيم كردم.

شوهر: دورغ مي‎گه! من هميشه منتظرش بودم!

فاسق: خودتو اذيت نكن. مي‎دونم. بس كن ديگه! ما خيلي كار داريم!

زن: چكار دارين!

شوهر: مي‎خوايم يه زندگي نو رو پايه ريزي كنيم.

زن: فكر نمي‎كني اين حرفا خيلي براي دهنت گندس؟

شوهر: اصلا! فكر نمي‎كني كه ديگه براي دستور دادن به من خيلي ديره؟

زن: … چرا همين فكرو مي‎كنم.

شوهر: شوهر: تو اصلا منو دوست نداشتي!

فاسق: منم دوست نداشتي!

زن: (مي‎گريد.)

فاسق: چرا جلو حقيقت گريه مي‎كني؟

شوهر: خوب بگو حقيقت داشته ديگه؟

زن: آره، حقيقت داشته!

فاسق: خوب فكر نمي‎كني كه بهتره يه نفرو واقعا تو زندگيت دوست داشته باشي؟

زن: من فقط شمارو دوست دارم! (مي‎گريد.)

شوهر: حاليش نمي‎شه!

فاسق: من كه بت گفتم!

شوهر: بهتره روزنامه‎مونو بخونيم.

فاسق: موافقم! اين بهترين چيزيه كه تمام اين سالا مي‎تونستم ياد بگيرم!

شوهر: جدي مي‎گي؟ من از تنهايي بهش پناه آوردم!

فاسق: نه، ديگه اين حرفا حرفاي منو تو نيست!

شوهر: مي‎دونستي تامام اين سالا ازت متنفر بودم؟

فاسق: آره، مي‎دونستم.

شوهر: كاش زودتر با هم روبرو شده بوديم!

فاسق: وقتش الان بود. اون موقع واقعا چيزي عايدمون نمي‎شد.

شوهر: يه چيزي بگم؟

فاسق: بگو.

شوهر: يه كمي سختمه!

فاسق: بگو، ديگه سخت‎تر از ديروز كه نيست!

شوهر: آره، هيچي مي‎خواستم بگم من دركت مي‎كنم! (گريه‎هاي زن بالا مي‎گيرد.)

فاسق: منم همينطور! حقيقتش هميشه بهت فكر مي‎كردم!

 

پايان!

س. پریازانی