هم چون روحي معلق در ميان فضا
به درون سياه چاله عظيم گذشته كشيده مي شوم
و در ميان انبوه تصاوير و برگريزان خاكستري پاييز
به ناچار از سنگيني آنچه قلبم را مي فشارد
و خلايي كه بي پايان مي نمايد
نامت را فرياد مي زنم
آنجلا
آنجلا
آنجلا
سحر پریازانی
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم اسفند ۱۳۸۷ ساعت ۱۲:۳۸ ق.ظ توسط سحر پریازانی
|
و همچنانکه قادر نیستم آنچه را که رخ مینماید به ریسمان شعر کشم،