آن‌چنان به بال‌های نمناک و گس و بویناکم آغشته‌ات خواهم کرد تا سندان سخت تعقلت را در هم شکنم

و تا یاقوت‌های سرخ رگانت بپیچند به کهربایی بال‌هایی که به پرواز ایستاده‌اند

و آن‌گاه نیستی...

 

سحر پریازانی